Technologia

Budowa polega na wzniesieniu konstrukcji budynku z drewna świerkowego lub sosnowego, którą wypełnia się materiałem izolacyjnym i zabezpiecza poszyciem od wewnątrz oraz na zewnątrz.

Podstawowym materiałem konstrukcyjnym do budowy szkieletu są deski o grubości 45 mm i szerokości 90 mm (ściany wewnętrzne) i 145 mm (ściany zewnętrzne), rozmieszczane co kilkadziesiąt centymetrów. W siatce słupów wydziela się również otwory na drzwi i okna, a strefy podokienne dodatkowo wzmacnia.

Na oczepach stojących ścian układa się deski będące żebrami stropu, a na nich podłogę z desek lub płyt.

Powstały szkielet obija się poszyciem, które jest specyficzną elewacją i co najważniejsze ­usztywnia konstrukcję budynku.

Przestrzenie między poszyciem wewnętrznym i zewnętrznym wypełnia się wełną mineralną.Grubość izolacji i jej prawidłowe ułożenie ma główny wpływ na izolacyjność cieplną przegród. W budynkach szkieletowych jest ona bardzo dobra.

Izolacja termiczna musi być zabezpieczona przed zawilgoceniem i dlatego pod okładziną wewnętrzną układa się warstwę paroizolacyjną, a pod okładzinę zewnętrzną tzw. wiatroizolację. W każdym przypadku są to specjalistyczne folie i nie mogą być lekkomyślnie zastąpione materiałem o pozornie identycznych właściwościach infiltracyjnych (np. papą, folią ogrodową itp.). Stropy oraz dach również wykonuje się jako konstrukcje drewniane. Więźba dachowa może być wykonana na placu budowy z oddzielnych elementów lub być zaprojektowana jako gotowy wiązar.

Tego typu budynki można stawiać na ławie, płycie betonowej lub ­ w przypadku budynku z podpiwniczeniem ­ na ścianach fundamentowych. Wysokość posadowienia ma zapobiegać zniszczeniu przyziemnej części elewacji przez kapilarne podciąganie wilgoci i wynosi zazwyczaj min 15­20 cm nad poziomem terenu.

Jeżeli fundamenty zostaną wylane przed zimą to budowę można kontynuować nadal, aż do oddania budynku do użytkowania.